Вы знаходзіцеся: Унёсак галандцаў
Няслушным будзе сцвярджэнне, што пасля выбліску, рэзкага ўзлёту ў развіцці выяўленчага мастацтва Нідэрландаў наступіла зацішша. Не, творчыя ідэі і багатыя традыцыі майстроў працягваліся і ў наступныя стагоддзі. У Ряйксмюзеуме Амстэрдама вас не пакінуць абыякавымі карціны "Гарадскія вароты Амстэрдама" ("Вароты Раампоортье") Ваутера ван Трооствяйка (1812-1893) ці "Шхуна ў берага" Якоба Мариса (1837-1899).
Але відаць, толькі аднаму мастаку атрымалася дасягнуць тых жа бліскучых вышынь у сваёй творчасці, што і слупам XVII стагоддзі. Гэтым мастаком быў Вінцэнт Ван Гог (1853-1890), хоць яго творчае жыццё і доўжылася ўсяго адно дзесяцігоддзе.
Заступнікам усіх бяздольных, не якія прызнаюць ніякіх кампрамісаў з сумленнем і адначасова што зняверыліся ў магчымасці перамогі, якія спазналі крушэнне надзей і намераў, здзіўленым трагічным лёсам у самае сэрца,- такім ён паўстае перад намі. "Ван Гог-наватар жадаў зразумець чыннікі руху: колер, формы, дынаміку, экспрэсію натуры,- пісаў пра яго савецкі мастацтвазнавец І. Долгополов.- Яго не разумелі, над ім смяяліся. Але ён, падобна быку, араў і араў сваё поле... Мы можам адчуваць удары пульса мастака, угледзеўшыся ў карціны Вінцэнта,-так аголена манера ліста, так адкрыты метад... Мы бачым як бы расчынены хірургам жывы арганізм, так поражающе адчуваецца сутнасць рэчаў у палотнах Ван Гога".
Толькі чалавек з абвостраным пачуццём саром і балі за ўсіх "зняважаных і абражаных", глыбока падзяляльны нягоды і беды суайчыннікаў, мог стварыць такую бліскучую працу, як "Едакі бульбы" - гэты своеасаблівы гімн галечы. Угледзіцеся ў карціну: перад вамі людзі, загнаныя ў тупік, змучаныя патрэбай і непасільнай працай... "Ён жадаў унесці і ўнёс сваю дзель у скарбніцу будучыні - свае карціны, якія апяваюць зямлю,- пісаў пра гэтага мастака К. А. Паўстоўскі-З усіх выглядаў гэтай прыгажосці Ван Гог абраў толькі адзін: колер. Яго заўсёды дзівіла ўласцівасць прыроды да беспамылковых суадносін фарбаў, незлічонае мноства пераходаў, тая размалёўка зямлі, якая ўвесь час змяняецца, але аднолькава добрая ў сабаку поры года і пад усімі шыротамі".
|