Вы знаходзіцеся: Падстава ўласнай базы

Свідры закінулі працаёмкае і малапрыбытковае тады земляробства і заняліся жывёлагадоўляй. Яны вандравалі са сваімі статкамі ад адной пашы да іншага, страціўшы неўзабаве амаль усе кантакты нават з той беднай каланіяльнай цывілізацыяй, якую мог прапанаваць ім Каапстад. Усё больш свідраў аддавала перавагу адмовіцца ад аселага ладу жыцця. Яны пакідалі свае хаты, перавандроўваючы на новыя землі, у глыб кантынента. Як і пасяленцы Паўночнай Амерыкі, якія асвойвалі прыкладна ў той жа перыяд Дзікі Захад, свідры адпраўляліся ў дарогу ў цяжкіх фургонах, запрэжаных валамі. Іх шлях пралягаў праз неабсяжныя раўніны, так званы вельд. У іх не было вызначанай мэты. Дзеяннямі іх кіравала толькі імкненне сысці ад усяго, што было злучана з тыраніяй кампаніі, усталяванымі ёю парадкамі і законамі.

Яны не жадалі падпарадкоўвацца ніякай улады. Адзіным іх уладаром быў бог Бог. Але гэты бог не быў добранькім заступнікам вернікаў. Свідры ўшаноўвалі строгаму і суроваму богу галандскай реформатской цэрквы, які дзяліў свет на спадароў і слугаў і які дарыў сваю добразычлівасць толькі спадарам. Гэта быў бог Старога запавету, ён прывёў народ абраных у краіну запаветную і загадаў вынішчыць язычнікаў. У Старым запавеце шмат месца адводзіцца апісанню падарожжаў качэўнікаў-пастухоў, і свідры чыталі яго як летапіс сваёй уласнай гісторыі. Дагэтуль менавіта ў Бібліі шукае бурская царква апраўдання расісцкай дыктатуры, панавальнай у краіне. Сучасная бурская рэлігія ПАР-галандская реформатская царква- уяўляе сабою адгалінаванне кальвінізму, асноўнага веравызнання галандцаў перыяду заваёвы і засваенні Капской асады. Біскуп Форстер, брат былога часткі ўрада ПАР, заяўляў у 1970 году: "НРЦ (галандская реформатская царква) не адступіць ні на ёту ад сваёй інтэрпрэтацыі Бібліі ў карысць апартэіду. І хай свет не згодзен з нашай інтэрпрэтацыяй. Нас гэта не хвалюе. Свет можа памыляцца. Мы ведаем, што мы правы".