У чэрвені 1844 гады ў Пецярбург з працяглай замежнай паездкі вяртаўся аўтар знакамітага "Дзявятага вала", праўда тады яшчэ не напісанага, Іван Канстанцінавіч Айвазоўскі, малады рускі мастак. Паездка была насычанай (у яго пашпарце стаялі візы 135 краін і гарадоў) і вядома ж цікавай. Натура энергічная, дзейная, чалавек велізарнай працавітасці і праўдзівага таленту, Іван Канстанцінавіч быў поўны яркіх уражанняў, атрыманых ім у перыяд чатырохгадовага знаходжання ў Італіі, Францыі і іншых заходнееўрапейскіх краінах. Асоба памятнай, хоць і недоўгачасовай, але мелай для яго адмысловы сэнс быў прыпынак у Амстэрдаме. Пра яе ён будзе памятаць давеку сваіх. Там, у сталіцы краіны, так дужа злучанай з морам, ён выстаўляў свае карціны. Там жа яму, які ўяўляе мастацкую інтэлігенцыю Расіі, урачыста прысвоена ганаровае і высокае званне акадэміка. Афіцыйнае прызнанне галандцамі яго мастацтва было тым прыямнейшае, што менавіта ў Нідэрландах у XVII павеку ўзнікла мастацтва марыны - маляўнічага малюнка марскога пейзажу.
Галандская марына паўстала не на пустым месцы, а стала адным з адгалінаванняў галандскай школы жывапісу, якія распачалі пазней самастойнае існаванне. І хоць галандцаў нярэдка завуць "кітайцамі Захаду" за той вялікі ўнёсак, які яны ўнеслі ў развіццё еўрапейскай прамысловасці, сельскай гаспадаркі, фінансаў, транспарта, навукі, усе ж найболей выбітныя дасягненні нідэрландскай нацыі прадстаўлены менавіта ў мастацкай творчасці яе лепшых прадстаўнікоў.
Творы майстроў XVI-XVIII стагоддзяў дагэтуль захапляюць гледачоў. У якая сфармавалася ў гэты перыяд галандскай мастацкай школе, што аказала велізарны ўплыў на ўсё далейшае развіццё еўрапейскага мастацтва,
пераважаў першым чынам рэалістычны кірунак. Менавіта яны - бліскучая плеяда галандскіх мастакоў - першымі ў свеце здолелі разглядзець за самымі будзённымі, празаічнымі і штодзённымі рэчамі непаўторнае хараство і прыгажосць. Узнёсла і паэтычна распавядаючы пра гэту прыгажосць, яны дапамаглі і людзям убачыць яе. "Усяго займальней,- пісаў вялікі рускі мастак В. А. Сяроў,- так гэта тое, што ты бачыш на карціне-ты бачыш і на вуліцы ці за горадам. Тыя ж гарады, тыя ж каналы, тыя ж дрэвы па баках, тыя ж маленькія, утульныя, выкладзеныя цёмна-чырвонай цэглай неверагодна чысценькія хаткі... Проста дзівішся, як умелі тады галандцы перадаць усё, што бачылі..."
Часткі
Традыцыі вялікіх рэалістаў
Суровая сутычка праўды і хлусні
|